~Kisah di kedai lagi~huhu~

~Salam buat semua~
~Ngeh2..Hari ini nak citer lagi pasal hal pergi kedai.Nak buat macam mana.Dah ini sahaja rutin harian yang qasih buat kat rumah ini.Bosan tak bosan layan je la yer~huhuhu~

'Ngah,bangun.Tolong ummi pergi kedai.'

~Pagi-pagi ummi dah kejut bangun dah.Jangan risau ummi,angah memang dah bangun awal dah~Cuma tilam ni tak nak lepaskan angah.huhu~Sebelum pergi kedai,macam biasa mintak details dulu nak beli barang pe ye~Tak nak pisang berbuah dua kali lagi.huhu~    

'Hari ini ummi nak masak sup kobis.Beli bahan-bahan buat sup.Kobis tu beli separuh je.Jangan banyak.Lepas tu beli bahan nak buat sardin gak tau.'

~Yeah.Bermula lah langkah ku semula ke kedai.Sampai kat kedai qasih pun mintaklah kat orang kedai tu.

'Kasi kobis separuh tau.'

~Orang tu pun bagi lah qasih separuh.Lepas buat double triple check,qasih pastikan tak ada kesilapan lagi sebelom membawa barang tu pulang ke rumah ye.Dengan berlagu senang hati pun qasih berjalan pulang~

~Sampai sahaja dirumah~

'La kecik nya kobis.Kalau kecik macam ni tak payah la potong separuh.Beli la satu bijik terus.Lurus bendul betol la ko ni ngah~'

~Kobis Oh Kobis~

~Adoiii..kena lagi beb.Hohoho~Apalah nasib badan~Semalam ummi cakap nak jimat.Angah kasi jimat makan hari ini.Hihihi~Nasib baik tak kena marah tau hari ini.Hehehe~Baik lah,jumpa lagi ye kawan-kawan.hehehehe~

Mutiara Kata 63 :

Kesalahan atau kekurangan terbesar kita,

adalah tidak pernah berjuang maksimal,

untuk mengisi hari-hari yang sedang kita jalani.

Kita malah lebih asyik bernostalgia dengan kemajuan masa lalu,

serta membincangkan rancangan masa depan.

Kenapa bersikap begitu,

wahai kaum muslimin?